حجاب و پوشش در مفهوم عام آن همیشه ناظر بر شرم و حیا بوده است که این مقوله خصلتی انسانی داشته و تاریخ را برنمیتابد و شامل مرد و زن است و همین خصلت انسانی است که یکی از فلسفههای اصلی پوشش آدمی بوده است. مسئله حجاب به علت ارتباط با ویژگیهای گوناگون فردی و اجتماعی انسان در تمام دوران تاریخ و نیز در ادیان الهی به انحای مختلف مورد تاکید قرار گرفته و از نیازهای حقیقی و مسلم است که هر چه دارای مراتبی عالیتر باشد به معنویت و دین داری فرد تاثیر بیشتر و عمیقتری داشته و هرچه خلا در این زمینه محسوستر باشد مشکلات و آسیبهای سلامت، رشد و امنیت فردی و اجتماعی افزونتر خواهد شد. حجاب واژهای است عربی با

حجاب شرعی دو نوع است: حجاب ظاهری و باطنی: حجاب ظاهری همان حجابی است که خداوند متعال زنان و دختران را به التزام و رعایت او امر نموده است. همانند پوشاندن بدن مقابل مردان نامحرم. در این خصوص خداوند متعال در قرآن کریم به بندگان خود امر فرموده و احادیث پیامبر (صلی الله علیه وآله) و اهل بیت ایشان (علیهم السلام) بر آن تاکید کرده اند. فقها به صورت مفصل حدود حجاب را در رسالات عملیه بیان نموده اند. در اینجا به اختصار اشاره می کنیم: آنچه در حجاب واجب است پوشاندن اجزای بدن به جز کف دستان و گردی صورت از نامحرم است. پوشش باید ویژگی های ذیل را دارا باشد: 1- جذاب نباشد؛ از رنگهای تند که باعث جلب توجه می شود